De Voedselfamilies Zuid-Holland kijken terug op een levendige en inspirerende Voedselfamiliereünie. Ilonka Cirk en Arike Mijnlieff deelden hun ervaringen vanuit de Voedselfamilie Krimpenerwaard.

‘Als één ding voor ons als Voedselfamilies-kernteam steeds duidelijker is geworden, dan is het wel dat echte verbindingen ontstaan in echte ontmoetingen. Ontmoetingen waarin we samen de diepte in gaan, in alle openheid elkaars oplossingen bevragen en vooral ook onze dilemma’s delen. Zo wordt helder waar de knelpunten zitten – bij de pioniers, bij de beleidsmakers, bij de financiers, bij de kennispartners. Zo worden ook in gezamenlijkheid oplossingsrichtingen zichtbaar, die meer recht doen aan de integrale systemen waarin we werken.’
Kernteam Voedselfamilies Zuid-Holland

5 juli – De Geerpolder, tussen Zoeterwoude en Zoetermeer. Het is de grond waar de opa van Wim van Rijn al boerde, en waar nu zijn kinderen de leiding over boerderij ’t Geertje hebben. Wim beschrijft hoe hij eigenlijk al meerdere landbouwtransities meemaakte. Hij vertelt over het melken met de hand uit zijn jeugd, over de zorgboerderij, over de schaalvergroting en het verdwijnen van de weidevogels, én hoe emotioneel en complex het is om je levenswerk over te dragen aan een volgende generatie die niet altijd open staat voor jouw visie en opgedane inzichten. “Vaak kreeg ik de nieuwe inzichten in mijn leven juist van stedelingen aangereikt”, vertelt Wim. Reden voor hem om nu met verschillende initiatieven te focussen op verbinding en beleving – met elkaar, met de natuur, met het landschap. Zijn verhaal raakte en kreeg een vervolg via de ervaringen van andere pioniers.

De open gesprekken maakten knelpunten zichtbaar. Hoe moeilijk het is om de problematiek met een integrale blik te benaderen. Hoe frustrerend het is als regelgeving initiatieven doorkruist, ook al is duidelijk dat ze de juiste koers hebben. Hoe het mislukken van initiatieven de speelruimte voor ambtenaren verkleint. Hoe pionierende beleidsmakers stap voor stap proberen de afstand tussen regels en praktijk te verkleinen.

In kleinere groepen verkenden we op welke kruispunten we nu staan. Onder meer:

  • Bodem: hoe verschuiven we de rol van voedselproducent naar beheerder van de bodem?
  • Verbinden en vertrouwen: hoe geven we structuur aan werken op basis van vertrouwen?
  • Grutto: hoe voorkomen we dat beleid zo versimpeld wordt geformuleerd dat de essentie gaandeweg verloren raakt?
  • Horizon: hoe komen we onder tijdsdruk en de drang tot snelle resultaten toch tot goede oplossingen?

Pasklare antwoorden waren er niet. Wel werden er in het openhartig zoeken talloze verbindingen gelegd en vervolgafspraken gemaakt. En dat bevestigde voor ons de meerwaarde van Voedselfamilies: een gezonde voedingsbodem bieden voor transitie.